ورود به پنل ثبت‌ نام

سرور مجازی ایران یا خارج؟

مقایسه لوکیشن داخلی و خارجی برای سرور مجازی؛ تأخیر شبکه، درگاه پرداخت، دسترسی به مخازن و اینکه هر کدام برای چه پروژه‌ای مناسب است.

قیمت‌ها، شروع از تهران

هزینه به‌صورت روزانه از کیف پول شما کسر می‌شود. هر زمان سرور را حذف کنید، کسر هزینه متوقف می‌شود. ارقام زیر مربوط به ارزان‌ترین لوکیشن است؛ قیمت در سایر لوکیشن‌ها متفاوت است.

پردازنده حافظه دیسک NVMe هزینه روزانه تقریباً ماهانه
۱ هسته ۱ گیگابایت ۳۰ گیگابایت ۲۸,۰۰۰ تومان ۸۴۰,۰۰۰ تومان ساخت سرور
۲ هسته ۲ گیگابایت ۵۰ گیگابایت ۴۴,۰۰۰ تومان ۱,۳۲۰,۰۰۰ تومان ساخت سرور
۲ هسته ۴ گیگابایت ۸۰ گیگابایت ۶۲,۰۰۰ تومان ۱,۸۶۰,۰۰۰ تومان ساخت سرور
۴ هسته ۸ گیگابایت ۱۶۰ گیگابایت ۱۱۴,۰۰۰ تومان ۳,۴۲۰,۰۰۰ تومان ساخت سرور

قیمت‌ها بدون احتساب مالیات بر ارزش افزوده است و در صورتحساب نهایی اضافه می‌شود. رقم ماهانه تقریبی و بر پایه ۳۰ روز محاسبه شده است. منابع دلخواه خود را می‌توانید در صفحه ساخت سرور دقیق‌تر تنظیم کنید.

این پرسش تقریباً همیشه پیش از خرید سرور مطرح می‌شود و پاسخ آن یک عدد یا یک برند نیست؛ یک تصمیم مهندسی است. لوکیشن سرور روی سه چیز اثر مستقیم می‌گذارد: تأخیر شبکه برای کاربران شما، کیفیت ارتباط با سرویس‌هایی که به آن‌ها وصل می‌شوید، و اینکه کار روزمره‌تان روی سرور چقدر اصطکاک دارد.

نکته کلیدی این است که «سریع‌تر» بدون مشخص کردن اینکه برای چه کسی، معنا ندارد. سروری که برای کاربر تهرانی ۱۰ میلی‌ثانیه فاصله دارد، برای کاربر آلمانی ۹۰ میلی‌ثانیه است. این صفحه کمک می‌کند بر اساس کاربرد واقعی پروژه‌تان تصمیم بگیرید، نه بر اساس حدس.

تفاوت‌ها در یک نگاه

معیار لوکیشن ایران لوکیشن خارج از کشور
تأخیر برای کاربر داخل ایران ۵ تا ۲۰ میلی‌ثانیه ۶۰ تا ۱۲۰ میلی‌ثانیه (اروپا)
تأخیر برای کاربر بین‌المللی بالا پایین
ارتباط با درگاه پرداخت بانکی پایدار و کوتاه مسیر طولانی‌تر
دسترسی به Docker Hub، GitHub، npm نیازمند تنظیم مستقیم و بی‌واسطه
سرویس‌های داخلی (پیامک، استعلام، پستی) روان مسیر طولانی‌تر
مناسب برای سایت و فروشگاه فارسی توسعه، CI، ربات، SaaS بین‌المللی

هیچ ستونی در این جدول برنده مطلق نیست. اگر هر دو ستون بخش‌هایی از نیاز شما را پوشش می‌دهند، بخش «وقتی هر دو را لازم دارید» در ادامه همین صفحه را بخوانید.

لوکیشن ایران را وقتی انتخاب کنید که…

مخاطب سایت شما داخل کشور است. تأخیر شبکه در هر درخواست تکرار می‌شود: بارگذاری صفحه، فراخوانی API، کوئری دیتابیس. برای یک صفحه که ده‌ها درخواست می‌فرستد، اختلاف ۸۰ میلی‌ثانیه‌ای در هر رفت‌وبرگشت به تفاوت محسوسی در زمان بارگذاری تبدیل می‌شود.

فروشگاه اینترنتی با درگاه پرداخت دارید. این مهم‌ترین دلیل عملی انتخاب لوکیشن داخلی است. یک تراکنش پرداخت یک درخواست ساده نیست؛ ارسال اطلاعات، هدایت کاربر به درگاه، بازگشت، و در پایان تأیید تراکنش. بدترین حالت ممکن، تایم‌اوت در مرحله تأیید است: پول از حساب کاربر کم شده اما سفارش ثبت نشده. هرچه مسیر کوتاه‌تر و پایدارتر باشد، کمتر با این وضعیت روبه‌رو می‌شوید.

با سرویس‌های داخلی کار می‌کنید. پنل پیامک، استعلام کد پستی، سامانه‌های پستی و باربری و سرویس‌های دولتی تقریباً همه داخلی هستند و ارتباط با آن‌ها از سرور ایران روان‌تر است.

جزئیات بیشتر و مشخصات زیرساخت داخلی در صفحه خرید سرور مجازی ایران آمده است.

لوکیشن خارج از کشور را وقتی انتخاب کنید که…

کارتان به مخازن بین‌المللی گره خورده است. اگر روز کاری شما با docker pull، git clone، npm install و pip install می‌گذرد، روی سرور خارجی این دستورها بدون هیچ تنظیم اضافه‌ای کار می‌کنند. این تنها موردی است که به‌تنهایی می‌تواند تصمیم را قطعی کند، چون اصطکاکش هر روز و در هر بیلد تکرار می‌شود.

کاربران شما بین‌المللی هستند. یک سرویس SaaS یا API که مشتریانش خارج از ایران هستند، باید نزدیک آن‌ها باشد.

رباتی دارید که با API خارجی کار می‌کند. ربات‌های تلگرام، سرویس‌های هوش مصنوعی و هر اسکریپتی که مدام به سرویس خارجی درخواست می‌فرستد، از لوکیشن خارجی پایدارتر اجرا می‌شود.

در بین لوکیشن‌های خارجی، مسیر ایران به اروپا معمولاً کوتاه‌تر و پایدارتر از مسیر ایران به آمریکای شمالی است. گزینه‌های موجود در صفحات آلمان، هلند و کانادا توضیح داده شده‌اند؛ بین دو لوکیشن اروپایی تفاوت محسوسی برای کاربر ایرانی وجود ندارد و انتخاب معمولاً به قیمت لحظه‌ای و موجودی منابع برمی‌گردد.

اگر پروژه شما فقط یک سایت فارسی است اما یک کتابخانه یا سرویس خارجی هم دارد، این دلیل کافی برای بردن کل سایت به خارج نیست. معمولاً می‌توان همان یک وابستگی را با آینه داخلی یا یک واسط کوچک حل کرد و سایت را نزدیک کاربر نگه داشت.

وقتی هر دو را لازم دارید

بسیاری از پروژه‌ها دقیقاً وسط این دو قرار می‌گیرند: سایت فارسی با مخاطب داخلی که در پس‌زمینه با سرویس‌های خارجی کار می‌کند، یا تیمی که سایتش داخلی است ولی CI و بیلدش به مخازن خارجی نیاز دارد.

الگوی رایج، انتخاب یکی از دو نیست؛ تقسیم کار است:

بخش سیستم لوکیشن پیشنهادی
سایت و پنل کاربری ایران
دیتابیس اصلی همان‌جا که سایت است
بیلد، CI و تست خارج از کشور
ربات و کار پس‌زمینه با API خارجی خارج از کشور
نسخه بک‌آپ خارج از زیرساخت اصلی لوکیشن دیگر، هر کدام

این الگو یک مزیت جانبی هم دارد: بک‌آپ شما روی زیرساخت دیگری نگه داشته می‌شود. اگر نسخه دومی از داده‌هایتان ندارید، سرور برای بک‌آپ و راهنمای بک‌آپ خودکار با Restic نقطه شروع خوبی هستند.

نکته هزینه‌ای: با مدل پرداخت روزانه، نگه داشتن یک سرور کوچک دوم آن‌قدر که به نظر می‌رسد گران نیست، چون برای سروری که فقط چند ساعت در روز بیلد اجرا می‌کند لازم نیست منابع بزرگی بخرید.

قبل از تصمیم، خودتان اندازه بگیرید

هر عددی که در این صفحه یا هر جای دیگری می‌خوانید میانگین است. تأخیر واقعی به اپراتور شما، مسیر شبکه و حتی ساعت روز بستگی دارد:

ping -c 20 <server-ip>
mtr --report --report-cycles 20 <server-ip>

ping میانگین و نوسان را نشان می‌دهد و mtr مسیر را گام‌به‌گام باز می‌کند تا معلوم شود تأخیر دقیقاً کجا ایجاد می‌شود. به نوسان بیشتر از میانگین اهمیت بدهید: تأخیر ثابت ۹۰ میلی‌ثانیه از تأخیری که بین ۶۰ و ۲۰۰ نوسان دارد بهتر است، چون در کار تعاملی نوسان بیشتر از میانگین بالا آزار می‌دهد.

مدل پرداخت روزانه همین‌جا به کار می‌آید: می‌توانید در هر دو لوکیشن یک سرور کوچک بسازید، چند روز واقعاً بسنجید و بعد تصمیم بگیرید. هزینه چند روز آزمایش در برابر هزینه مهاجرت یک سایت فعال ناچیز است.

لوکیشن سرور پس از ساخت تغییر نمی‌کند. جابه‌جایی یعنی ساخت سرور تازه، انتقال داده، تغییر DNS و پذیرش مدتی قطعی. این تنها تصمیمی در خرید سرور است که اصلاحش واقعاً هزینه دارد — منابع را همیشه می‌توان بعداً تغییر داد، لوکیشن را نه.

جمع‌بندی

انتخاب بین سرور مجازی ایران یا خارج را با یک پرسش ساده حل کنید: کاربر شما کجاست و سرورتان بیشتر با چه چیزی حرف می‌زند؟

اگر کاربرانتان داخل ایران هستند و سرور با درگاه پرداخت، پنل پیامک و سرویس‌های داخلی کار می‌کند، لوکیشن ایران انتخاب درست است. اگر کارتان توسعه، بیلد، ربات یا سرویسی با کاربر بین‌المللی است و روزتان با مخازن خارجی می‌گذرد، لوکیشن خارج از کشور را بردارید. و اگر هر دو نیاز را دارید، به‌جای مصالحه روی یکی، کار را بین دو سرور تقسیم کنید.

پیش از تصمیم نهایی، چند روز هر دو را با ping و mtr بسنجید.

ساخت سرور ابری و انتخاب لوکیشن

سوال‌های پرتکرار

سرور مجازی ایران یا خارج؟ کدام سریع‌تر است؟ +

هیچ‌کدام ذاتاً سریع‌تر نیست؛ بستگی دارد کاربر شما کجاست. برای بازدیدکننده داخل ایران، سرور داخلی معمولاً بین ۵ تا ۲۰ میلی‌ثانیه تأخیر دارد و سرور اروپا بین ۶۰ تا ۱۲۰ میلی‌ثانیه. برای کاربر اروپایی این نسبت کاملاً برعکس می‌شود.

برای فروشگاه اینترنتی کدام لوکیشن مناسب است؟ +

ایران. هر تراکنش پرداخت چند رفت‌وبرگشت بین سایت، درگاه بانکی و شبکه بانکی دارد و کوتاه بودن این مسیر هم سرعت تسویه را بهتر می‌کند و هم احتمال خطای تایم‌اوت در مرحله تأیید را کم می‌کند.

اگر پروژه‌ام هم سایت فارسی دارد و هم کار توسعه‌ای، چه کنم؟ +

رایج‌ترین الگو استفاده همزمان از هر دو است — سایت روی سرور ایران بماند و کارهای بیلد، CI و ربات‌هایی که با API خارجی کار می‌کنند روی یک سرور کوچک خارجی اجرا شوند. با پرداخت روزانه، نگه داشتن یک سرور کوچک دوم هزینه سنگینی نیست.

می‌توانم بعداً لوکیشن سرور را عوض کنم؟ +

لوکیشن یک سرور ساخته‌شده تغییر نمی‌کند؛ باید سرور تازه‌ای در لوکیشن دیگر بسازید و داده‌ها را منتقل کنید. این یعنی تغییر DNS، انتقال دیتابیس و پذیرش مدتی قطعی، پس بهتر است از روز اول درست انتخاب کنید.

از سرور ایران به Docker Hub و GitHub دسترسی دارم؟ +

بخشی از این سرویس‌ها از داخل کشور محدود هستند و به تنظیم اضافه نیاز دارند. اگر کار روزمره شما نصب مداوم پکیج و کشیدن ایمیج داکر است، همین یک مورد معمولاً تصمیم را به سمت لوکیشن خارجی می‌برد.

تأخیر واقعی را چطور خودم اندازه بگیرم؟ +

با ping و mtr به آی‌پی سرور. به میانگین بسنده نکنید و به نوسان هم نگاه کنید؛ تأخیر ثابت ۹۰ میلی‌ثانیه از تأخیری که بین ۶۰ و ۲۰۰ بالا و پایین می‌رود بهتر است. با پرداخت روزانه می‌توانید چند روز هر دو را بسنجید.

آموزش‌های مرتبط

مقایسه‌ها دیگر

آخرین به‌روزرسانی: ۱۱ مرداد ۱۴۰۵