خرید سرور مجازی راکی لینوکس

راکی لینوکس را کسی راه‌اندازی کرد که سال‌ها پیش خود سنت‌اواس را تأسیس کرده بود. وقتی سنت‌اواس از نقش نسخه پایدار و رایگان ردهت کنار رفت، راکی برای پر کردن همان جای خالی ساخته شد — با سازگاری باینری کامل با RHEL.

اگر با اکوسیستم ردهت کار می‌کنید یا از سنت‌اواس مهاجرت می‌کنید، راکی همان محیطی است که می‌شناسید.

چه زمانی راکی انتخاب درستی است؟

• مهاجرت از سنت‌اواس با کمترین تغییر ممکن
• نرم‌افزاری که پشتیبانی رسمی‌اش فقط برای RHEL اعلام شده
• تیمی که با dnf و firewalld راحت است
• نیاز به پشتیبانی امنیتی طولانی — حدود ده سال برای هر نسخه اصلی

اگر هیچ‌کدام از این‌ها درباره شما صدق نمی‌کند، احتمالاً اوبونتو گزینه کم‌دردسرتری است.

بیشتر آموزش‌های سرور به زبان فارسی برای خانواده دبیان نوشته شده‌اند. روی راکی apt install وجود ندارد و هر بار باید معادل dnf را پیدا کنید. برای تازه‌کارها این اصطکاک روزمره از مزایای راکی بیشتر است.

راکی یا آلما؟

پاسخ صادقانه: تفاوتی که بتوانید حس کنید وجود ندارد.

برنامه‌ای که روی یکی اجرا شود روی دیگری هم اجرا می‌شود. اگر ترجیح سازمانی خاصی ندارید، یکی را انتخاب کنید و ادامه دهید. صفحه آلما لینوکس همین گزینه دیگر را توضیح می‌دهد.

تفاوت‌های عملی با اوبونتو و دبیان

انتخاب منابع

توزیع‌های خانواده ردهت مصرف پایه کمی بیشتری از دبیان دارند، چون سرویس‌هایی مثل firewalld و زیرساخت SELinux به‌صورت پیش‌فرض اجرا می‌شوند. این تفاوت در حد چند ده مگابایت است و روی سرورهای ۲ گیگابایت به بالا اهمیتی ندارد.

اگر مطمئن نیستید، کوچک شروع کنید؛ تغییر منابع از کنترل پنل انجام می‌شود و هزینه روزانه از همان روز بر پایه منابع تازه محاسبه می‌شود.

اولین کارها

dnf upgrade -y

سپس امن‌سازی: کلید SSH به‌جای رمز عبور، فایروال و Fail2ban. اصول در راهنمای امن‌سازی سرور لینوکس توضیح داده شده؛ دستورهای فایروال را با firewall-cmd جایگزین کنید.

اگر قصد اجرای سرویس‌های متن‌باز را دارید، مفاهیم داکر در آموزش نصب داکر پوشش داده شده است.

انتخاب نسخه اصلی

قاعده ساده است: تازه‌ترین نسخه اصلی را بگیرید، مگر آنکه نرم‌افزاری داشته باشید که فقط نسخه قدیمی‌تر را پشتیبانی می‌کند.

هر نسخه اصلی حدود ده سال از تاریخ انتشار خودش وصله امنیتی می‌گیرد. انتخاب نسخه قدیمی‌تر یعنی چند سال پشتیبانی کمتر، بدون آنکه چیزی به دست آورده باشید. تنها استثنا نرم‌افزار تجاری یا پنلی است که هنوز نسخه تازه را تأیید نکرده؛ در آن حالت مستندات همان نرم‌افزار تصمیم می‌گیرد.

SELinux و EPEL؛ دو چیزی که باید بدانید

اگر پیش‌تر با اوبونتو کار کرده‌اید، این دو مورد بیشترین سردرگمی را ایجاد می‌کنند.

SELinux به‌صورت پیش‌فرض فعال است و لایه‌ای از کنترل دسترسی روی مجوزهای معمول فایل اضافه می‌کند. ممکن است فایلی مجوز کاملاً درستی داشته باشد و سرویس همچنان نتواند به آن دسترسی پیدا کند، چون برچسب SELinux آن اشتباه است:

getenforce                    # وضعیت فعلی
ausearch -m avc -ts recent    # چه چیزی اخیراً مسدود شده
restorecon -Rv /var/www       # بازگرداندن برچسب درست

خاموش کردن کامل SELinux مشکل را حل می‌کند اما یکی از دلایل انتخاب توزیع سازگار با ردهت را از بین می‌برد. به‌جای آن ببینید چه چیزی مسدود شده و همان را مجاز کنید.

EPEL مخزن تکمیلی است. مخازن پیش‌فرض راکی محافظه‌کارند و ابزارهای رایجی مثل htop یا fail2ban در آن‌ها نیست:

dnf install epel-release

بدون این مخزن، نبود بسته‌های آشنا اولین چیزی است که مهاجران از اوبونتو با آن برخورد می‌کنند.

مقایسه با سنت‌اواس قدیمی

اگر از سنت‌اواس ۷ یا ۸ می‌آیید، بیشتر چیزها همان است، با چند تفاوت:

اسکریپت‌هایی که با yum نوشته شده‌اند همچنان اجرا می‌شوند، چون yum روی نسخه‌های جدید به dnf اشاره می‌کند. آنچه بیشتر مشکل‌ساز می‌شود، اسکریپت‌هایی است که به پایتون ۲ وابسته‌اند.

نگهداری

جمع‌بندی

خرید سرور مجازی راکی لینوکس برای تیم‌هایی مناسب است که با ردهت کار می‌کنند یا از سنت‌اواس مهاجرت می‌کنند. پشتیبانی حدوداً ده‌ساله هر نسخه، مزیت اصلی آن در برابر نسخه‌های LTS اوبونتو است.

اگر بین راکی و آلما مانده‌اید، هرکدام را بردارید — تفاوت عملی ندارند. برای مقایسه همه توزیع‌ها صفحه سرور مجازی لینوکس را ببینید.

ساخت سرور مجازی راکی لینوکس